De Bund, Shanghai: waar de stad zijn skyline opvoert

Bij zonsondergang kleurt het graniet van de Zhongshan Dong Yi Lu honingachtig, en de Pudong-torens aan de overkant van de Huangpu beginnen een voor een aan hun avondelijkse lichtshow, alsof iemand een schakelaar achter de rivier heeft omgedraaid. Dat is the Bund in zijn meest vertrouwde stemming: een promenade omzoomd met oude bankgevels en nieuwe cameratelefoons, allemaal naar het oosten gericht, naar de toekomst van de stad.

Waar the Bund om bekend staat

The Bund — Waitan, letterlijk de buitenste oever — is Shanghai dat zichzelf presenteert met de gordijnen open. Het strekt zich ruwweg 1,5 km uit langs Zhongshan Dong Yi Lu, van de stalen vakwerkbrug Waibaidu in het noorden tot aan Yan'an Dong Lu in het zuiden, en de hele waterkant is gebouwd op een eenvoudige, magnetische tegenstelling: de oude macht van de rivieroever versus de nieuwe macht die er tegenover oprijst. Het district groeide uit de buitenlandse concessies na het Verdrag van Nanking in 1842, en tegen de jaren 1920 en 30 was het de Wall Street van het Oosten geworden, een strook neoklassieke en art-decokantoren waar banken en handelshuizen elkaar probeerden te overtreffen in steen, symmetrie en autoriteit.

Wat er nu overblijft, straalt nog steeds die zelfverzekerdheid uit. Het voormalige HSBC-gebouw, voltooid in 1923, werd ooit aangeprezen als de grootste bank tussen het Suezkanaal en de Beringstraat; tegenwoordig is er de Shanghai Pudong Development Bank gevestigd, maar het mozaïekplafond in de koepel is bewaard gebleven, een herinnering dat geld hier altijd ceremonieel moest ogen. Daarnaast houdt de klokkentoren van het douanegebouw de tijd bij voor de stad en dirigeert deze op een kleine manier. Het Fairmont Peace Hotel, het voormalige Sassoon House met zijn groene piramidedak, is het art-decoteken van the Bund, het gebouw dat vanaf het begin leek te begrijpen dat Shanghai elegantie verkiest met een vleugje theater.

Het grappige aan the Bund is dat het uitzicht de architectuur is en de architectuur het uitzicht. Oud geld kijkt over de Huangpu naar nieuw geld, en het hele punt is de spanning tussen beide. Overdag voelt de promenade als een granieten kloof: toeristengroepen, trouwfotografen en locals met lange lenzen, allemaal op zoek naar hetzelfde skyline-shot. 's Avonds wordt het een soort openluchttheater, de klok van het douanegebouw slaat terwijl de Pudong-torens in volgorde oplichten en de rivier zwart en reflecterend wordt. Het is groots in plaats van intiem, en het heeft geen interesse om anders te doen. Kom je voor een lokale buurt in de kleinschalige zin, dan is dit dat niet. Kom je om Shanghai's zelfbeeld in één lange straat te lezen, dan ben je op de juiste plek.

Achter de eerste rij gevels verandert de sfeer snel. Marmeren lobby's maken plaats voor stillere straatjes rond Rockbund, en de gepolijste publieke façade van de stad verandert in galeries, koffietentjes en design. Dat contrast is belangrijk. The Bund is niet alleen een ansichtkaart; het is ook een scharnierpunt tussen ceremoniëel Shanghai en de meer alledaagse stad die erachter schuilgaat.

Eten & drinken

Eten op the Bund is nooit informeel in de goedkope en vrolijke zin. Je komt hier voor een adres, een uitzicht, een zaak die weet hoe een tafel met kaarslicht te houden, en je betaalt daarvoor. Maar de strip heeft variatie binnen zijn eigen luxe. In Bund 18 is Mr & Mrs Bund al sinds 2009 een van de langstlopende hoogtepunten aan de waterkant, de moderne Franse brasserie van Paul Pairet met late openingstijden, een terras en een menu dat een gerecht als 'Long Short Rib' de ruimte geeft. Het is ongedwongen in een district dat zichzelf soms erg serieus neemt, en dat alleen al geeft het een zekere charme.

Ook in Bund 18 brengt Hakkasan Shanghai een eigentijdse Kantonese vlaggenschipsfeer: knapperige eend, dim sum brunch en uitzicht op de skyline, alle ingrediënten voor een plek gebouwd voor speciale gelegenheden en zeer bewuste reserveringen. De setting is onderdeel van de maaltijd, maar niet op een oppervlakkige manier. Op the Bund is dat bijna onvermijdelijk; de rivier is altijd in de kamer, of je dat nu vraagt of niet.

Three on the Bund is een ander adres dat de waarde van een uitzicht begrijpt, en de restaurants spelen in op verschillende stemmingen. Jean-Georges biedt met Michelin-ster bekroonde eigentijdse Franse proefmenu's, terwijl Mercato, de rustieke Italiaanse zus van Jean-Georges Vongerichten, meer ontspannen en directer is, met houtgestookte truffelpizza als een van de trekpleisters. Als je de gepolijste kant van the Bund wilt zonder de stijfheid, is Mercato het soort plek waar je kunt blijven hangen zonder je gekleed te voelen voor een ceremonie.

Voor Chinese gastronomie verdient Sheng Yong Xing op Five on the Bund zijn Michelin-ster met Pekingeend, de vogels geroosterd over jujubehout en voorzien van een traceerbaarheids-qr-code — een detail dat erg Shanghai in de jaren 2020 voelt, deels traditie, deels audittrail. Een hele eend kost rond de ¥500, een handige herinnering dat zelfs op de duurste strip van de stad relatieve waarde altijd aan het adres verbonden is.

Lost Heaven op the Bund, aan Yan'an Dong Lu 17, verandert de sfeer opnieuw. Het is het sfeervolle vlaggenschip voor Yunnan-volkskeuken, met gedimd licht, een terras en lounge, en smaken uit de bergstammen die de smaakpapillen weghalen van de rivierfrontglans. Als de rest van the Bund vaak aanvoelt als een toneel voor financiële macht, opent Lost Heaven een ander script: donkerder, langzamer, meer regionaal, minder geïnteresseerd in de skyline dan in wat uit specerijen en rook kan worden gehaald.

En als je de setting wilt zonder de rekening van het proefmenu, dan draait The Nest om oesters en wodka-drankjes, met een dozijn oesters voor ¥148 op zondag en maandag. Dat is het soort prijs dat the Bund iets minder ongenaakbaar maakt, al is het maar voor even.

Uitgaan

Na zonsondergang wordt the Bund een dakterras in de meest letterlijke zin. De skyline is het entertainment, en de beste bars zijn ontworpen om deze in te kaderen in plaats van te concurreren. Roosevelt Sky Bar, op de negende verdieping van het House of Roosevelt aan Bund 27, is de meest gefotografeerde plek: deels glazen kas, deels open dek, met ligbedden, champagne en terrassen richting het water. Het heeft een houding die suggereert dat de avond serieus moet worden genomen, maar niet te serieus.

Sir Elly's Terrace, boven het Peninsula Shanghai aan Zhongshan Dong Yi Lu 32, biedt een bijna 270-graden uitzicht over de Bund, Suzhou Creek en de Pudong-torens. Het houten dek geeft het een iets warmere uitstraling dan sommige buren, en het aangrenzende Sir Elly's restaurant heeft een Michelin-ster, wat iets zegt over het niveau van verfijning dat de Bund van zichzelf verwacht.

POP American Brasserie, op Three on the Bund, opent naar een omlopend dakterras dat wat relaxter en een beetje goedkoper is dan de voor de hand liggende concurrenten. Dat 'een beetje goedkoper' is hier belangrijk. The Bund is geen plek voor koopjes, maar er zijn gradaties van extravagantie, en POP bevindt zich in een van de toegankelijkere.

Voor een beter geprijsd uitzicht is The Captain de omweg waard. Het bevindt zich boven het Captain Hostel aan Fuzhou Road, een straat terug van het water, met een L-vormig terras, handgemaakte cocktails en een van de beste panoramische uitzichten over de Bund van de stad. Het is nautisch, iets sjofeler dan de vijfsterren terrassen, en des te beter daarvoor. Je voelt de skyline van daaruit in plaats van hem alleen te bewonderen.

Aan het zuidelijke einde is The Fellas aan Yan'an Dong Lu 7 Italiaans en verandert in een feest in het weekend. Dat is de zuidelijke Bund in het klein: een beetje meer beweging, een beetje meer volume, een beetje minder ceremonie dan de hotels in het noorden.

Waar je ook uitkomt, de truc is hetzelfde. Ga zitten vlak voordat de skylineverlichting aangaat. Het uitzicht verandert per minuut, en die verandering is het hele punt.

Dingen om te doen

De kenmerkende activiteit op the Bund is nog steeds de wandeling. De verhoogde promenade loopt langs de gehele waterkant, en de klassieke route gaat van noord naar zuid van Waibaidu-brug langs de banken naar Shiliupu-pier, ongeveer 2 km en 30 tot 40 minuten als je niet constant stopt om foto's te maken. In de praktijk stopt iedereen. De rivier is aan de ene kant, de gevels aan de andere, en de stad blijft redenen geven om te vertragen.

Waibaidu-brug, Shanghai's iconische stalen vakwerkbrug uit 1907, markeert het noordelijke einde van de wandeling en zet meteen de toon: industrieel, historisch, licht streng. Een beetje verderop opent Chen Yi-plein zich rond het bronzen standbeeld van Shanghai's eerste naoorlogse burgemeester, en het Bund Financial Square voegt een Wall Street-achtige vechtstier toe. Dit zijn geen stille details. Het zijn de soort burgerlijke symbolen die je vertellen dat een stad in het openbaar gelezen wil worden.

De historische gevels verdienen een langzamere blik dan het publiek meestal gunt. Het HSBC-gebouw, de klokkentoren van het douanegebouw en het Fairmont Peace Hotel zijn de hoogtepunten, en elk beloont een andere vorm van aandacht: de bank als monument, de klok als stedelijk ritme, het hotel als een art-deco-fantasie die nooit heleelijk is opgehouden dat te zijn.

Ga een straat landinwaarts en de sfeer verandert opnieuw. Rockbund, rond Yuanmingyuan en Huqiu Road, is stiller, weloverwogener, minder geïnteresseerd in spektakel. Het Rockbund Art Museum aan Huqiu Lu 20 programmeert serieuze internationale exposities in een gerenoveerd gebouw uit de jaren 1930, en de omliggende straatjes mixen galeries en koffie met een rustiger tempo. Het is een van die Shanghai-overgangen die bijna zonder waarschuwing kunnen gebeuren: een afslag van de grote waterkant en plotseling spreekt de stad met een zachtere stem.

Om de rivier over te steken, zijn er twee nieuwigheden en één verstandige keuze. De Bund Sightseeing Tunnel is de nieuwigheid: een kitscherige licht-tunnelrit onder de Huangpu naar Pudong, ongeveer ¥50 enkele reis, gedenkwaardig vooral vanwege zijn onbeschaamde kunstmatigheid. De openbare veerboot Huangpu is de verstandige keuze, een paar yuan voor een echt uitzicht over het water op de skyline dat bijna te praktisch aanvoelt voor zo'n theatraal district. En als je de verlichte gebouwen vanaf het water wilt zien, varen er 's avonds Huangpu-riviercruises van de pieren, 45 tot 60 minuten.

Winkelen & markten

The Bund zelf is dun bezaaid met straatwinkels, en dat is onderdeel van zijn karakter. De begane gronden bestaan uit banken, hotels en restaurants, niet uit kraampjes en kleine boetieks. Maar twee richtingen vullen het gat. Loop westwaarts en je bent op Nanjing Road East, de voetgangerszone die van de Bund naar het Volksplein loopt. Het is zwaar op toeristenverkeer en Chinese high-street merken in plaats van boetieks, maar het is de handigste winkelwandeling vanaf de promenade, en soms is gemak het punt.

Voor iets doordachters herbergen de gerestaureerde Bund-gebouwen plekken van luxe en design. Bund 18 en Three on the Bund huisvesten luxe flagshipstores, galeries en lifestyle-concepten naast hun restaurants, terwijl de Rockbund-straten rond Yuanmingyuan Road designwinkels en cafés mengen met kunstruimtes. Dat is de versie van winkelen die de Bund het beste doet: samengesteld, architectonisch, enigszins exclusief.

Als je markten, antiek of onafhankelijke boetieks zoekt, ben je beter af in de Franse Concessie of rond Tianzifang, beide een korte taxi- of metrorit verder. Op de Bund zelf gaat het bij winkelen minder om rondneuzen en meer om gezien worden in de juiste ruimte.

Waar te verblijven in de Bund

Logeren op de Bund betekent erfgoedluxe tegen een premium prijs, en een centrale, eindeloos beloopbare locatie. De rij aan het water wordt verankerd door het Fairmont Peace Hotel op de hoek van Nanjing Road East, het Peninsula Shanghai aan het noordelijke uiteinde bij Suzhou Creek, en het Waldorf Astoria on the Bund aan het zuidelijke uiteinde, elk met rivierzichten en vijfsterrenservice – en prijzen die daarbij passen. Dit zijn de adressen die logisch zijn als je wakker wilt worden in de ansichtkaart.

The House of Roosevelt op Bund 27 biedt een meer boetiek-erfgoedgevoel boven de skybar, en die kleinere schaal kan aantrekkelijk zijn als de grote hotels te gepolijst aanvoelen. Voor skyline-uitzichten zonder het voorste-rij-tarief, kijk een of twee straten terug rond Fuzhou Road of Guangdong Road, waar middenklassehotels en het budgetvriendelijke Captain Hostel je op enkele minuten van de promenade brengen.

Kamers met uitzicht op de Huangpu hebben een duidelijke meerprijs, en als je maar kort in de stad bent, kan die meerprijs het waard zijn voor een gedenkwaardige nacht. Minder als je de dag buiten doorbrengt met wandelen, de veerboot nemen en de stad doorkruisen. Welke plek je ook kiest, je loopt zo naar Nanjing Road East, People's Square en de metro.

Vervoer

De Bund is compact en het beste te voet te verkennen. De hele promenade is één doorlopend wandelpad, en de geneugten van de wijk worden gemeten in wandeltijd in plaats van afstand. East Nanjing Road aan de lijnen 2 en 10 is het dichtstbijzijnde metrostation; Uitgang 7 brengt je in ongeveer 10 minuten oostwaarts langs Nanjing Road East naar de waterkant, terwijl Uitgang 3 iets korter is met 800 m. Lijn 10 bedient ook Yuyuan Bazaar voor het zuidelijke uiteinde en de Oude Stad.

Vanaf East Nanjing Road gaat lijn 2 direct naar Lujiazui in Pudong – één halte onder de rivier – en ook naar People's Square, Hongqiao en Pudong International Airport, wat de Bund tot een handige uitvalsbasis maakt als je efficiënt door Shanghai reist. Om goedkoop naar Pudong over te steken, neem de openbare veerboot van Huangpu of de Bund Sightseeing Tunnel in plaats van een taxi in het avondverkeer.

Loopafstanden zijn hier handig. Het is ongeveer 10 minuten naar People's Square, 15 tot 20 minuten naar de oostelijke rand van de Franse Concessie, en ongeveer een uur met de metro naar beide luchthavens. Voor al de grandeur aan het water is de wijk zelf verrassend eenvoudig te doorkruisen. De rivier wijst je de weg.

Waarom het je bijblijft

De kracht van de Bund is niet subtiel, en dat is geen gebrek. Het is een van de weinige plekken in Shanghai waar de ambities van de stad zichtbaar zijn in één lijn van steen en glas, van de oude bankgevels tot de torens aan de overkant van het water. Maar als je lang genoeg blijft, merk je de kleinere ritmes binnen het spektakel: de manier waarop de promenade even leeg raakt bij zonsopgang, de manier waarop de klok het uur aangeeft, de manier waarop Rockbund een blok verderop de scherpe kantjes eraf haalt, de manier waarop een veerboottocht onthullender kan zijn dan een luxe dakterras.

Dat is de echte vreugde van Shanghai hier lezen. De Bund is een toneel, ja, maar het is ook een werkende stedelijke ruimte, een plek waar het zelfbeeld van de stad het dagelijks leven ontmoet. Loop er langzaam en het geeft meer dan de ansichtkaart.